روزنوشت
گاهی خودت را کم می آوری !
قبلا این کم آوردن ها را با ورق پاره ها تقسیم می کردم و حالا با زل زدن به صفحه مانیتور و گم شدن لا به لای کتابهایش.
آن هم کتاب هایی که هیچ گاه مفهوم واقعی شان را نفهمیدم...
+ نبودنت تلخ است, اجبار به نخواستنت تلخ تر.
+ نوشته شده در بیست و سوم فروردین ۱۳۹۴ ساعت توسط فاطمه رستگارمقدم (یاس)
|
ستنوشته های خودم ( فاطمه رستگار مقدم)