رحمتی ... مادر

بی بهانه

بوسه بر دستان باران می زنم

پـ . ن : رحمنی ...مادر

فصل داغ سیلی ...

از روز ازل، رسم چنیــن بود؛

هر که پــــا خـــورده تر،

حسینــــی تر

حسینــــی تر

حسینــــی تر...

پـ . نـ : +فاطمیه فصل داغ سیلی است

برگ ریز یاس های نیلی است

+ الهی بشکند دست سیاهی

که این گونه زده بر تو کشیده

آتـــــش

خیـــمه

     دامــــن

          مــــو

     در

مـادر

هر چه می کشند این قوم، از آتـــــش است ...

ادامه نوشته

دست بر کمر گرفته ای، بانو ؟!

فرشته ها،

انگار ،

به عیادتِ قامتِ دالِ تو آمده اند .

پـ . ن : بزرگ بانوی این شهر،باورت می شد ؟

ز خاک کوچه حسن گوشواره بردارد ؟

از من نوشت :+خوب نیستم این روزها

              انگار جایی از پهلویم تیر می کشد

              شاید قلبم ....

              کسی نیست ...

                +پرسیدی : خوبی ؟!

             گفتم : دیوانه ام،شاید...یا خوب نیستم ،شاید

             حالم را از باران بپرس .

بازوي مادرم سپر،اما ...

دستاس؛

درد دست های تورا خوب می فهمد .

پـ ن : دست من سرزده کافی است تکانش بدهم

مثل یک شاخه کنار بدنم می افتد

من بمیرم سر من بود کتک خوردی تو

روی زمیـــن می کشی چــــ ادرت را

می خـــراشی دلم را .

پـ . ن :تو دیگر با حجابت خو گرفتی

به چندیدن علت از من رو گرفتی

گمان کردی ندیدم زیر چادر

چگونه دست بر پهلو گرفتی